For Broad Peak Climbers

In the memory of Broad Peak climbers; how a sonata reflects their journey in my mind:

1st movement (0:00-11:28) Aspiration and Determination
2nd movement (11:28-14:36) The Journey
4th movement (38:16-51:51) The Ascent
3rd movement (14:36-38:16) Rest in Eternal Peace

http://www.youtube.com/watch?v=wssrWj6xU0c

Life at Entropy Rate

The fundamental goal in time-management is to live life at its entropy rate!

You

Your face, as colorful as the rainbow
Your body, as delicate as the orchids
Your memory, as fresh as Present
Your love, as eternal as Time!

گلبرگ

گلبرگ را با خود نخواهم برد،

ولی شمیم اش را،

در صندوقچه رویا،

به فردا می رسانم!

شهر آشوب

!شهر در آشوب است

،دم مسیحای تو را جویم

!و اشک معصومانه خود را

،تا به پرواز درآیم

،شهر را دوباره به خانه بدل کنم

!و در آن بیآرامم

Firebird: Disney Fantasia 2000

صدای پای زمستان

صدای پای زمستان، نجوای خاطره ها را بر شانه هایم می کوبد

!گریز را راهی نیست

Reborn

As my all-time favorite piece of music, I have always dreamed of listening to Beethoven's last piano sonata as the last thing I ever hear. Tonight, it embarked in me a new era; a self invention; a reborn...

Beethoven: Sonata Op. 111, Mvt. 2, Pt. 1
Beethoven: Sonata Op. 111, Mvt. 2, Pt. 2

فکر نکردن به چیزای خوب

آدم به خیلی چیزها نباید فکر کنه. این ایرادی نداره! اون چیزی که سخته اینه که آدم بعضی وقتا به چیزای خیلی خوب نباید فکر کنه!

A Nice Saturday

Meeting an old friend for the first time, Evolution, and some new great music!

Ghorme Sabzi

The last Ghorme sabzi was the most delicious of them all!

انتظار

هنوز هم پس از 6.5 سال، احساس خیلی عجیبی از گوش کردن به "انتظار" اثر ناصر چشم آذر به من دست می ده. این احساس از نظر موسیقی یایی کامل ان دل نشین ه. ولی معمای "انتظار" را به طور حتم برای من حل نمی کنه. من هنوز هم در جستجوی چیزی هستم!

موتزارت همیشه جاودان

will appear soon!

انگیزه

امروز چند دقیقه به انگیزه هام برای تلاش کردن در زندگی ام فکر کردم. در مورد خانواده، جامعه، تمدن... در مورد آدم های بزرگ مثل موزارت و بتهوون، شَنون و غیره و انگیزه های اون ها در زندگی شون و مثلا این که چرا بتهوون به بتهوون تبدیل شد و مطرح کردن این سوال که اگه بتهوون به همین اندازه که استعداد موسیقی داشت، به همون اندازه هم در نقاشی مستعد بود و اتفاقا تصمبم می گرفت که نقاش بشه، با توجه به اینکه دیگه کر شدنش یک خطر در جهت رسیدن به هدف اش محسوب نمی شد، آیا باز هم همون درجه از انگیزه رو برای جنگیدن و پیروز شدن بر تقدیرش می داشت؟

خوب فهمیدم که که همه این انگیزه ها خوبن. ولی هیچ کدوم دلیل اصلی من نمی تونن باشن. دست آخر به این نتیجه رسیدم که:

من وجود دارم، وقتی تلاش می کنم و وجودم آروم می گیره، وقتی تلاش ام جهت داره؛ پس به طور جهت دار تلاش می کنم، صرف نظر از اون چه که در دنیا متعلق به منه؛ خانواده، دوست هام، هرچی.

حیات در اصل تلاشی هوش مندانه (ولی نه لزوما خود آگاه) برای بقا و تکامله.

پیوند به گذشته

پژواک صدای معصومانه دخترکی در ذهنم که می گفت "آقا خرگوشه بیا اینجا، ما می خوایم بخوریمت." من را به گذشته ام پیوند می دهد.

پُست دوم

سلام. فکر کنم این اولین پست واقعی منه. سعی می کنم مرتب بنویسم و مفید. در عین حال، نظرات همتون هم برام مهمه. پس اگه برای بهتر شدن این وبلاگ نظری داشتین، خوشحال میشم بهم بگین.

آگهی تبلیغاتی: لطفا آدرس این وبلاگ رو به لیست بوک مارک هاتون اضافه کنین. پشیمون نمی شین.

فردا روز خوبیه. چون گردهارد کرامر یه جلسه فقط برای من و پیام و بهروز گذاشته. چی بهتر از این؟

امشب یه خورده خسته م. ولی بیشتر به کم خوابی دیشب مربوطه. امروز بد نبودم، ولی فردا خیلی به تر خواهم بود. امشب جای خیلی ها رو کنارم خالی می دیدم. ولی خوب، مثل همیشه، حداقل بتهوون کنارم بود.

قبل از رفتن (خوابیدن) می خوام از دوست عزیزم، روزبه تشکر کنم که زحمت های چند سالش بالاخره نتیجه داد و من امشب (یا این بامداد پاییزی) نوشتن این وبلاگ رو شروع کردم. زنده باد روزبه!

تا یکی از همین فرداها.
ی

Gerhard Kramer: http://cm.bell-labs.com/cm/ms/who/gkr/index.html

I finally did it. Congratulations.

Hi there! I finally started my Blog. Congratulations. Let's go on.