tag:blogger.com,1999:blog-70494357434710236382011-08-05T15:53:16.127-04:00Fly like PapillonPapillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-72321194832435385242010-11-07T01:55:00.000-04:002010-11-07T01:55:45.254-04:00A Nice SaturdayMeeting an old friend for the first time, Evolution, and some new great music!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-7232119483243538524?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-62896167205969857452010-02-10T20:16:00.001-05:002010-02-10T20:18:54.607-05:00Ghorme SabziThe last Ghorme sabzi was the most delicious of them all!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-6289616720596985745?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-13032668112071870732009-12-14T23:49:00.002-05:002009-12-14T23:56:07.870-05:00انتظار<div style="text-align: right;"><span dir="rtl" style="font-size:130%;">هنوز هم پس از 6.5 سال، احساس خیلی عجیبی از گوش کردن به "انتظار" اثر ناصر چشم آذر به من دست می ده. این احساس از نظر موسیقی یایی کامل ان دل نشین ه. ولی معمای "انتظار" را به طور حتم برای من حل نمی کنه. من هنوز هم در جستجوی چیزی هستم!<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-1303266811207187073?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-48616473173637156402008-02-24T19:54:00.002-05:002008-02-24T23:06:09.190-05:00موتزارت همیشه جاودانwill appear soon!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-4861647317363715640?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-9096309534463873422008-02-24T13:27:00.003-05:002008-02-24T13:29:43.618-05:00انگیزه<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: "Times New Roman","serif";" lang="FA">امروز چند دقیقه به انگیزه هام برای تلاش کردن در زندگی ام فکر کردم. در مورد خانواده، جامعه، تمدن... در مورد آدم های بزرگ مثل موزارت و بتهوون، شَنون و غیره و انگیزه های اون ها در زندگی شون و مثلا این که چرا بتهوون به بتهوون تبدیل شد و مطرح کردن این سوال که اگه بتهوون به همین اندازه که استعداد موسیقی داشت، به همون اندازه هم در نقاشی مستعد بود و اتفاقا تصمبم می گرفت که نقاش بشه، با توجه به اینکه دیگه کر شدنش یک خطر در جهت رسیدن به هدف اش محسوب نمی شد، آیا باز هم همون درجه از انگیزه رو برای جنگیدن و پیروز شدن بر تقدیرش می داشت؟ <o:p></o:p></span></span> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: "Times New Roman","serif";" lang="FA">خوب فهمیدم که که همه این انگیزه ها خوبن. ولی هیچ کدوم دلیل اصلی من نمی تونن باشن. دست آخر به این نتیجه رسیدم که:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: right; text-indent: 0.5in; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size:130%;"><i><u><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: "Times New Roman","serif";" lang="FA">من وجود دارم، وقتی تلاش می کنم</span></u></i><i><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: "Times New Roman","serif";" lang="FA"> و وجودم آروم می گیره، وقتی تلاش ام جهت داره؛ پس به طور جهت دار تلاش می کنم، صرف نظر از اون چه که در دنیا متعلق به منه؛ خانواده، دوست هام، هرچی.<o:p></o:p></span></i><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: "Times New Roman","serif";" lang="FA"><br />حیات در اصل تلاشی هوش مندانه (ولی نه لزوما خود آگاه) برای بقا و تکامله.<o:p></o:p></span></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-909630953446387342?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-12486037595952761002008-01-27T02:01:00.000-05:002008-01-27T02:17:33.169-05:00پیوند به گذشته<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style=";font-size:130%;" lang="AR-SA" >پژواک صدای معصومانه دخترکی در ذهنم که می گفت "آقا خرگوشه بیا اینجا، ما می خوایم بخوریمت." من را به گذشته ام پیوند می دهد</span><span style=";font-size:130%;" lang="FA" >.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-1248603759595276100?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-21627868620176869742007-10-30T19:02:00.000-04:002007-10-30T19:55:06.727-04:00پُست دوم<div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;">سلام. فکر کنم این اولین پست واقعی منه. سعی می کنم مرتب بنویسم و مفید. در عین حال، نظرات همتون هم برام مهمه. پس اگه برای بهتر شدن این وبلاگ نظری داشتین، خوشحال میشم بهم بگین.<br /><br />آگهی تبلیغاتی: لطفا آدرس این وبلاگ رو به لیست بوک مارک هاتون اضافه کنین. پشیمون نمی شین.<br /><br />فردا روز خوبیه. چون گردهارد کرامر یه جلسه فقط برای من و پیام و بهروز گذاشته. چی بهتر از این؟<br /><br />امشب یه خورده خسته م. ولی بیشتر به کم خوابی دیشب مربوطه. امروز بد نبودم، ولی فردا خیلی به تر خواهم بود. امشب جای خیلی ها رو کنارم خالی می دیدم. ولی خوب، مثل همیشه، حداقل بتهوون کنارم بود.<br /><br />قبل از رفتن (خوابیدن) می خوام از دوست عزیزم، روزبه تشکر کنم که زحمت های چند سالش بالاخره نتیجه داد و من امشب (یا این بامداد پاییزی) نوشتن این وبلاگ رو شروع کردم. زنده باد روزبه!<br /><br />تا یکی از همین فرداها.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ی</span><br /></span><div style="text-align: left;">Gerhard Kramer: http://cm.bell-labs.com/cm/ms/who/gkr/index.html<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-2162786862017686974?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7049435743471023638.post-79479735215734781982007-08-03T07:42:00.000-04:002007-08-03T07:45:55.496-04:00I finally did it. Congratulations.Hi there! I finally started my Blog. Congratulations. Let's go on.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7049435743471023638-7947973521573478198?l=flylikepapillon.blogspot.com' alt='' /></div>Papillonhttp://www.blogger.com/profile/16637655182987654117noreply@blogger.com3